Duvarın dibine çöktüğün o an

Selâmün aleyküm,

Bu bültenin arkasındaki metin, bugüne kadar anlattığım şeyler içinde en çok karşılık bulanı oldu. Bunu bir övünme olarak yazmıyorum; tam tersine, hâlâ üzerinde düşünüyorum. Çünkü en çok karşılık bulan şeyin en zekice olan değil, en çok insanın aynı yerinden geçmiş olan olduğunu gösteriyor. O yer de şu: duvarın dibine çöküp "niçin ben?" diye sorduğumuz an.

Ben o anı bir kereden fazla yaşadım. Bugün de hayatım büyük ölçüde benim tasarrufumda değil — askerlik devam ediyor, kanallar aylardır sessiz. Bu metni yeniden yazarken kendi cümlelerimi kendi hâlime okumuş oldum.

Dört merhale

Abdülkadir Geylânî Fütûhu'l-Gayb'ın üçüncü makalesinde, insanın başına bir belâ geldiğinde girdiği hâli neredeyse bir davranış tahlili gibi söküyor. Dört merhale var:

Önce ben çözerim deriz. Kriz masası kurulur, plan A, plan B. Sonra planlar tutmayınca çevremize sarılırız: tanıdık, borç, en iyi hekim. Burada mühim bir ayrım var — Geylânî sebeplere sarılmayı yermiyor, o sebebi ilâh yerine koymayı yeriyor. Sonra üçüncü merhale gelir: Allah'a döneriz. Ama Geylânî burada çok ince bir cerrahlık yapıyor; bu dönüşün çoğu zaman saf bir dönüş değil, bir dilekçe olduğunu söylüyor. Meselenin çözülmesini istiyoruz — meseleyi vereni değil.

Ve dördüncüsü. Dua edersin, edersin, edersin ve hiçbir şey olmaz. Tasavvufta buna inkıta deniyor: kopuş. Planım bitti, gücüm bitti, çevrem bitti, dualarım bile bitti.

Metnin bütün ağırlığı burada. Çünkü Geylânî tam bu noktada "asıl mesele burada başlıyor" diyor. Sen direksiyonda olduğun sürece müdahale gelmiyor; ellerini çektiğin an başka bir şey devreye giriyor.

Bir ikaz

Bu cümlenin kolayca kaçış kılıfına dönüşebileceğini biliyorum, çünkü bende bir defa dönüştü. O yüzden yazıda bu itirazı en sert hâliyle kurdum ve cevapladım. Ayıran sual şu: bıraktığım şey neticenin idâresi mi, yoksa vazifenin kendisi mi? Neticeyi bıraktıysan tevekküldür; vazifeyi bıraktıysan bunun adı başkadır ve dinî bir kılıf giymesi onu değiştirmez.

Yazının tamamı — dört merhale, gassâl elindeki meyyit istiaresi ve haftanın vazifesi — burada: https://berkehalilbayraktar.com/blog/neden-ben-iptila

Vazife küçük: yedi gün boyunca işler ters gittiğinde 10 saniye dur ve sor. Tutarsan o cümleyi bir yere yaz — bir deftere, bir arkadaşına: "Ben aradan çekildim."

Kapanışta tek sual:

Şu an çırpınıyor muyum, yoksa sâkin miyim?

Allah'a emanet olun.