Arşivin son sayısı: eksiyi sıfır

Selâmün aleyküm,

Bu, otuz sayının sonuncusu. Otuz gün önce altı aydır sessiz duran bir arşivi açtım: on beş video ve on beş vlog bölümü, yeniden yazıldı. Bugünkü hâli son kez yazayım — askerlik Şubat'ta başladı ve devam ediyor, ajans kapalı, iki kanal da altı aydır sessiz, borcun bugünkü rakamını bilmiyorum. Bunlar arşivin dipnotu değil, arşivin kendisiydi.

Asıl mesele

Son günlük, bir düzeltmenin kaydı. İlk bölümlerde sık sık "sıfırı bir yapmak"tan bahsediyorum. O tabiri yanlış kullanmışım. Sıfırı bir yapmıyoruz — henüz sıfır olmadık. Önce eksiyi sıfır yapacağız.

Fark lafzî değil. Sıfırdayken hareket kabiliyetin zaten dar; alabileceğin risk küçük. Eksideyken çok daha dar, çünkü attığın her adım önce geçmişe gidiyor, ancak ondan artanı ileriye. İşin kuvvet veren tarafı da burada: eksiyi sıfır yapabiliyorsam, sıfırı bir yapmak daha kolay olacak demektir. Ve bunun için kazanılan disiplin, sıfıra varılınca ortadan kaybolmuyor; itiyad hâline geliyor.

Eksinin rakamını vermiyorum. O kayıtta bir rakam söyledim, aynı devrenin başka kayıtlarında başka rakamlar var, hangisinin doğru olduğunu bugün kat'î olarak söyleyemem. Bilmediğim bir rakamı yazmak, otuz sayının tamamını şüpheli hâle getirir.

Aynı günlükte düzelttiğim bir hata daha var: o kayıtta YouTube'un para kazanma eşiğini "beş yüz abone, üç bin saat" diye söylemişim; doğrusu bin abone ve dört bin saat. O tarihte izlenme altı yüz küsur saatti, yani sandığımdan uzaktım. Aboneye gelince Ocak ortasında, doğum günümde bini geçtim.

Son günlükte, bugün de arkasında durduğum bir cümle var: ben yapabiliyorsam sen de yaparsın, benim senden bir üstünlüğüm yok. Bunu tevazu olsun diye yazmıyorum. Elimde saklanan bir usûl, kimseye söylemediğim bir kısa yol yok. Olan biteni kayda alıyorum, o kadar. Kırdım da demiyorum; kırıyorum, kırmaya devam ediyorum — her gün yenisi ekleniyor çünkü.

Otuz sayı boyunca yaptığım şey buydu aslında: eski bir kaydı açmak, doğruysa bırakmak, yanlış çıkmışsa yanına bir cümle yazmak. Bir arşivi doldurmanın da eksiyi sıfır yapmaktan farkı yokmuş — boşluğun yerine bir şey koymak ileri gitmek sayılmıyor, sadece geriye düşülen yeri kapatıyor. Ama kapanmadan ileri de gidilmiyor.

Son günlük burada: https://berkehalilbayraktar.com/blog/eksiyi-sifir-yapmak

Otuz sayının sonunda bırakacağım tek sual şu: bugün ileri gitmek diye gördüğümüz şeyin ne kadarı hakikaten ileri, ne kadarı geriye düşülen yeri kapatmak?

Defter kapanmıyor, açık duruyor.

Allah'a emanet olun.