Kendini bulmak diye bir şey yok

Selâmün aleyküm,

Bugünkü yazının menşei, ocak ayında bir doğum gününde çekilmiş bir video. Masada kitap yoktu, hazırlık da yoktu; sadece bir yaşı devirmiş bir adamın kendine açtığı bilanço vardı. Aradan yedi buçuk ay geçti ve bugün o bilançoya buradan, bambaşka bir yerden bakıyorum. Bazı maddeler daha da doğrulandı, bazıları benim tarafımda hâlâ oturmadı. Yazıyı da o dürüstlükle kurdum: yolun sonundan değil, ortasından.

Asıl mesele.

Bize yıllarca "yirmili yaşlar kendini bulma yaşlarıdır" dediler. Sanki toprağın altında hazır, tamamlanmış bir "sen" varmış da iş onu kazıp çıkarmaya kalmış gibi. Kanaatim şu: yirmili yaşlar kendini bulmanın değil, kendini inşa etmenin devresi. Bir binanın tuğlasını insan kendisi koymazsa, o binayı çağ kendi ölçüsüne göre diker.

Ve bu yazının omurgası olan cümleyi burada da tekrar edeyim, çünkü bugüne kadar kurduğum en dürüst cümle bu:

Şu an sıkışmış hissediyorsan bunun sebebi tembel olman değil. Bunun sebebi sıradanlığın gerçekçilik olduğuna inandırılmış olman.

Yazıda yedi umde var: cezrî mes'ûliyet, derin merak, amansız odaklanma, konforsuz amel, günlük istikamet, net gâye ve basiret. Her birinin arkasında bir isim duruyor — İbn Sînâ ve Fârâbî'nin "niçin" takıntısı, Yunus Emre'nin "ilim kendin bilmektir" ölçüsü, "amellerin en hayırlısı az da olsa devamlı olanıdır" düsturu.

Ama yedisini birden yapmanı istemiyorum. Yazının içindeki itiraz bölümü tam bunun üzerine: yedi maddelik bir liste, dördüncü gün bırakıldığında geriye yedi ayrı mahcubiyet bırakır. O yüzden liste değil, bir binanın katları olarak kurdum. Kat kat çıkılır ve bir katta uzun süre kalınabilir.

İki mefhum bu yazıda tekrar karşımıza çıkıyor: hedeflerine yükselmezsin, kimliğinin seviyesine düşersin — ve istikamet kerametten üstündür. Bir de yeni bir tarif var, en sevdiğim: zor olanı seçmek karakterin zekâtıdır.

Yazının içinde bir de dikkat bahsi var; oraya bugün üzerinde çalıştığım işi de bir cümleyle kattım. KAM — kam.run — kişisel asistan modeli, şu an beta pilot hâlinde. Pilot ölçümünde çıkan rakamların bir tanesi iyi, bir tanesi zayıf; ikisini de yazıda olduğu gibi bıraktım, çünkü sadece iyi olanı yazmak buranın işi değil.

Sonda yedi gecelik tek satırlık bir vazife bırakıyorum. Tahlil yok, ders çıkarma mecburiyeti yok.

Yazının tamamı: https://berkehalilbayraktar.com/blog/kendini-insa-etmek

Bu haftanın sualı:

Sabah uyandığımızda yaptığımız ilk hareket, kendimize dair hangi inancın aksi?

Allah'a emanet olun.